Wijn, Parijs en een eend

De waarde van wijn wordt niet bepaald door de prijs.

De lekkerste wijn die ik ooit heb geproefd was de wijn die ik niet kon betalen. Ik dronk hem samen met mijn toenmalige, nieuwe lief in het parkje op Ile de la Cité, het stukje groen op het westpuntje van dat eilandje in de Seine. Vlak bij de Pont Neuf, brug der geliefden.

Wij hadden allebei nauwelijks geld en waren naar Parijs gelift, hadden een fles wijn op de kop getikt en moe en voldaan zaten we op een bankje te genieten van het uitzicht. We besmeerden wat toastjes met Caprice des Dieux, de kaas uit het ovalen blauw-witte doosje met de engeltjes. Het is een beeld uit de vorige eeuw maar het staat me nog helder voor de geest. Ergens werd vuurwerk afgestoken en op het moment dat een harde knal klonk, poepte een eend voor ons op het pad. Pang-pffff. We hebben ons tranen gelachen.

Dat meisje en ik zijn niet meer bij elkaar. En ik vraag me wel eens af of zij dit beeld ook nog in haar hoofd heeft. Twee arme sloebers, met wie het ongetwijfeld wel een keer goed zou komen, geen cent te makken, in het niemandsgebied tussen studie en een baan maar wel gelukkig. Met goedkope wijn en een poepende eend.

Die avond zochten we de goedkoopste pizzeria in het 5e arrondissement. En we lieten het ons smaken. We namen allebei nog 1 glaasje rood maar die smaakte toch beduidend minder dan die in het park.

Vele jaren later, toen we uit elkaar gingen, en zeiden dat het zo niet verder ging, dronken we een glas wijn. En pas toen ik dit schreef zag ik de verbinding. We begonnen met rode wijn en we sloten af met rode wijn.

Aan goede wijn hangt geen prijskaartje. Aan goede wijn hangt een gevoel.

029m_0p

 

1 reactie

  1. mam says:

    oorgoed gevonden hoor

    Reply

Plaats een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

Recente tweets